قانون شفافیت چیست؟

بیش از یک دهه است که دارایی‌های دیجیتال در ایالات متحده در یک منطقه خاکستری قانونی قرار دارند. بسیاری از سرمایه‌گذاران، توسعه‌دهندگان و موسسات مالی هنوز به وضوح نمی‌دانند که دارایی‌های رمزنگاری‌شده چگونه تنظیم می‌شوند یا کدام آژانس فدرال مسئول آن است.

دو تنظیم‌کننده، کمیسیون بورس و اوراق بهادار ایالات متحده (SEC) و کمیسیون معاملات معاملات آتی کالا (CFTC)هر دو بر بخش‌هایی از بازار ارزهای دیجیتال تسلط داشته‌اند. تفاسیر همپوشانی آنها، که اغلب مبتنی بر اقدامات اجرایی است تا وضع قوانین جدید، چیزی را ایجاد کرده است که فعالان بازار آن را «تنظیم مقررات از طریق اجرا» توصیف می‌کنند.

قانون شفافیت بازار دارایی‌های دیجیتال ۲۰۲۵، که معمولاً با نام ... شناخته می‌شود. قانون شفافیت، به دنبال حل این عدم قطعیت است. هدف آن تعریف این است که کدام دارایی‌های دیجیتال اوراق بهادار، کدام کالا هستند و چگونه باید هر کدام تنظیم شوند.

این هفته، سنا در حال آماده شدن برای یک تغییر رویه کلیدی در این قانون است. حامیان این لایحه آن را به عنوان یک چارچوب جامع برای ساختار بازار توصیف می‌کنند. منتقدان این سوال را مطرح می‌کنند که آیا این لایحه به اندازه کافی از سرمایه‌گذاران محافظت می‌کند و آیا CFTC منابع لازم برای نظارت بر بازارهای گسترش‌یافته را دارد یا خیر.

درک قانون CLARITY نیازمند زمینه‌سازی است: چگونگی تدوین مقررات ارزهای دیجیتال در ایالات متحده، تغییرات این لایحه و خطرات باقی‌مانده.

قانون شفافیت (CLARITY) چه مشکلی را حل می‌کند؟

نظارت پراکنده

از زمان ظهور بیت‌کوین و سایر دارایی‌های مبتنی بر بلاکچین، قانون‌گذاران فدرال به قوانین چند دهه‌ای تکیه کرده‌اند. کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) استدلال کرده است که اکثر عرضه‌های توکن طبق حکم دیوان عالی کشور در سال ۱۹۴۶ که به عنوان آزمون هاوی شناخته می‌شود، به عنوان اوراق بهادار شناخته می‌شوند. کمیسیون معاملات آتی کالای آمریکا (CFTC) با برخی از توکن‌های غیرمتمرکز، به ویژه در بازارهای مشتقات، به عنوان کالا رفتار کرده است.

کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC)، تحت ریاست سابق گری گنسلر، ده‌ها اقدام اجرایی علیه صادرکنندگان توکن، صرافی‌ها و واسطه‌ها انجام داد. با این حال، از ایجاد قوانین خاص برای دارایی‌های دیجیتال خودداری کرد. در همین حال، CFTC نسبت به شکاف‌های موجود در نظارت بر بازار لحظه‌ای هشدار داد، زیرا اختیارات آن تحت قانون بورس کالا در درجه اول شامل اجرای قوانین ضد کلاهبرداری و ضد دستکاری در بازارهای لحظه‌ای است.

نتیجه: طبقه‌بندی‌های متناقض، عدم قطعیت در مورد تعهدات انطباق و بی‌میلی موسسات مالی سنتی برای مشارکت.

واکنش قانونگذاری

کنگره با چندین پیشنهاد پاسخ داد. در ژوئیه ۲۰۲۵، قانون‌گذاران قانون هدایت و ایجاد نوآوری ملی برای استیبل کوین‌های ایالات متحده در سال ۲۰۲۵ را تصویب کردند که معمولاً «هدایت و ایجاد نوآوری ملی برای» نامیده می‌شود. قانون استیبل کوین‌های ایالات متحده در سال ۲۰۲۵ (قانون GENIUS)که به صدور استیبل کوین پرداخت.

پروژه‌های امیدبخش را کشف کنید...

پروژه‌های نویدبخش ...

(تبلیغات)

ادامه مقاله...

قانون CLARITY فراتر از استیبل کوین‌ها عمل می‌کند و ساختار بازار گسترده‌تر دارایی‌های دیجیتال را تعریف می‌کند.

قانون شفافیت (CLARITY) چگونه دارایی‌های دیجیتال را طبقه‌بندی می‌کند؟

در هسته قانون CLARITY یک چارچوب طبقه‌بندی سه بخشی وجود دارد:

۱. کالاهای دیجیتال

کالای دیجیتال، دارایی دیجیتالی است که ذاتاً به یک سیستم بلاکچین متصل است و ارزش آن از عملکرد شبکه ناشی می‌شود. این شامل دارایی‌هایی است که برای پرداخت‌ها، مدیریت، اعتبارسنجی یا دسترسی به خدمات استفاده می‌شوند.

این تعریف، اوراق بهادار، مشتقات و stablecoins.

طبق قانون:

• کمیسیون معاملات آتی کالای آمریکا (CFTC) صلاحیت انحصاری در زمینه اجرای قوانین ضد کلاهبرداری و ضد دستکاری در کالاهای دیجیتال، از جمله بازارهای لحظه‌ای، را دارد.
• صرافی‌ها و دلالان کالاهای دیجیتال باید در کمیسیون معاملات آتی کالا (CFTC) ثبت نام کنند.
• پلتفرم‌ها باید استانداردهای فهرست‌بندی، الزامات کفایت سرمایه، استانداردهای نظارت بر معاملات و تفکیک وجوه مشتری را رعایت کنند.

صرافی‌های کالای دیجیتال همچنین باید اطمینان حاصل کنند که صادرکنندگان به تعهدات افشای اطلاعات، از جمله انتشار کد منبع، تاریخچه تراکنش‌ها و اقتصاد دارایی‌های دیجیتال، پایبند هستند.

۲. دارایی‌های قرارداد سرمایه‌گذاری

یک دارایی قرارداد سرمایه‌گذاری، کالای دیجیتالی است که طبق یک قرارداد سرمایه‌گذاری برای افزایش سرمایه فروخته می‌شود. در این مرحله، توکن به عنوان یک اوراق بهادار در نظر گرفته می‌شود و تحت صلاحیت کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) قرار می‌گیرد.

نکات کلیدی عبارتند از:

• نظارت SEC در طول انتشار اعمال می‌شود.
• صادرکنندگان باید افشاگری کنند و محدودیت‌های فروش مجدد را رعایت کنند.
• وضعیت موقت است.

زمانی که یک دارایی در بازارهای ثانویه توسط شخصی غیر از صادرکننده یا نماینده آن فروخته می‌شود، به یک کالای دیجیتال تبدیل می‌شود. در آن مرحله، نظارت به کمیسیون معاملات آتی کالای ایالات متحده (CFTC) منتقل می‌شود.

این قانون همچنین یک فرآیند صدور گواهینامه «بلوغ» را تعیین می‌کند. یک سیستم بلاکچین در صورتی بالغ محسوب می‌شود که:

• برای تراکنش‌ها یا مدیریت، کاربردی است.
• کد آن متن‌باز است.
• تحت قوانین شفاف فعالیت می‌کند.
• هیچ نهاد واحدی 20٪ یا بیشتر از توکن‌ها را کنترل نمی‌کند.

این مفهوم سررسید، عملکردی مشابه محدودیت‌های قفل شدن در عرضه‌های اوراق بهادار سنتی دارد.

۳. استیبل کوین‌های مجاز برای پرداخت

استیبل کوین‌های مجاز برای پرداخت باید:

• برای پرداخت یا تسویه حساب طراحی شده باشد.
• به پول ملی تعیین شده باشد.
• توسط نهادهای نظارتی صادر شود.
• تعهد بازخرید را با ارزش پولی ثابت لحاظ کنید.

صادرکنندگان توسط تنظیم‌کنندگان بانکی نظارت می‌شوند. با این حال، هم SEC و هم CFTC اختیار ضد کلاهبرداری بر تراکنش‌ها در پلتفرم‌های تنظیم‌شده را حفظ می‌کنند.

این لایحه چگونه به واسطه‌ها می‌پردازد؟

قانون شفافیت (CLARITY) الزامات ثبت نام و عملیاتی را برای صرافی‌ها، کارگزاران-معامله‌گران و سایر واسطه‌ها وضع می‌کند.

نهادهای تحت نظارت CFTC باید:

• وجوه مشتریان را تفکیک کنید.
• از متولیان واجد شرایط دارایی‌های دیجیتال استفاده کنید.
• سیستم‌های مدیریت سرمایه و ریسک را حفظ کنید.
• به یک انجمن معاملات آتی ثبت شده بپیوندید.
• محدود کردن تضاد منافع.

مشارکت مشتری در خدمات استیکینگ یا بلاکچین باید داوطلبانه باشد.

تنظیمات SEC

کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) باید قوانین ثبت سوابق را مدرن کند تا امکان ثبت دفاتر و سوابق مبتنی بر بلاکچین فراهم شود. این قانون مانع از آن می‌شود که SEC پلتفرم‌های معاملاتی را صرفاً به دلیل فهرست کردن دارایی‌های دیجیتال، از معافیت‌ها مستثنی کند.

کالاهای دیجیتال به عنوان «اوراق بهادار تحت پوشش» طبقه‌بندی می‌شوند و بدین ترتیب از برخی قوانین آسمان آبی در سطح ایالتی مستثنی می‌شوند.

آیا قانون CLARITY از توسعه‌دهندگان نرم‌افزار و حق حضانت شخصی محافظت می‌کند؟

بله. این لایحه به صراحت بیان می‌کند که توسعه‌دهندگانی که بدون کنترل وجوه مشتریان، کد را منتشر یا نگهداری می‌کنند، به عنوان واسطه مالی تلقی نمی‌شوند.

برخی از فعالیت‌های مالی غیرمتمرکز (DeFi) در صورت وجود شرایط زیر برای شرکت‌کنندگان، از الزامات ثبت نام معاف هستند:

• تراکنش‌ها را اعتبارسنجی کنید.
• ارائه کار محاسباتی
• پروتکل‌های معاملاتی یا کیف پول‌ها را توسعه دهید.
• رابط‌های کاربری ارائه دهید.

با این حال، اجرای قوانین ضد کلاهبرداری و ضد دستکاری همچنان اعمال می‌شود.

این قانون همچنین حق خود-نگهداری از دارایی‌های دیجیتال را محفوظ می‌دارد.

در مورد مبارزه با پولشویی و امنیت ملی چطور؟

این قانون شامل الزامات گسترده‌تر مبارزه با پولشویی (AML) و مبارزه با تأمین مالی تروریسم برای واسطه‌های دارایی‌های دیجیتال است: 

• الزامات قانون رازداری بانکی را اعمال می‌کند.
• پایبندی به تحریم‌ها را تقویت می‌کند.
• به وزارت خزانه‌داری اجازه می‌دهد تا فعالیت‌های خارجی پرخطر را مورد بررسی قرار دهد.

حامیان، آن را به عنوان قوی‌ترین چارچوب مالی غیرقانونی که تا به امروز برای دارایی‌های دیجیتال در نظر گرفته شده است، توصیف می‌کنند.

معافیت جدید افزایش سرمایه چیست؟

این قانون، معافیت از قانون اوراق بهادار را برای عرضه توکن در موارد زیر معرفی می‌کند:

• مجموع فروش در ۱۲ ماه از ۷۵ میلیون دلار تجاوز نمی‌کند.
• هیچ خریداری بیش از 10٪ از کل عرضه را در یک عرضه واحد به دست نمی‌آورد.
• صادرکننده توسط ایالات متحده سازماندهی شده است.

صادرکنندگان باید تا زمان صدور گواهینامه بلوغ بلاکچین، افشاگری‌های گسترده قبل از عرضه و به‌روزرسانی‌های شش‌ماهه ارائه دهند.

این ساختار تلاش می‌کند تا بین تشکیل سرمایه و حمایت از سرمایه‌گذاران تعادل برقرار کند.

انتقادات اصلی چیست؟

منتقدان چندین نگرانی را مطرح می‌کنند:

آربیتراژ تنظیمی

از آنجا که توکن‌ها پس از انتشار از اوراق بهادار به کالا تبدیل می‌شوند، صادرکنندگان ممکن است سعی کنند عرضه‌ها را به گونه‌ای ساختاربندی کنند که نظارت کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) را به حداقل برسانند.

ظرفیت CFTC

کمیسیون معاملات آتی کالای آمریکا (CFTC) از نظر تاریخی بازارهای مشتقات را تنظیم می‌کند. این کمیسیون تجربه محدودی در نظارت بر بازارهای نقدی خرده‌فروشی در مقیاس بزرگ دارد. گسترش اختیارات آن مستلزم افزایش بودجه و نیروی انسانی است.

حمایت از سرمایه گذار

برخی از کارشناسان سیاست‌گذاری معتقدند که کاهش نظارت کمیسیون بورس و اوراق بهادار آمریکا (SEC) پس از انتشار اوراق بهادار می‌تواند حمایت از سرمایه‌گذاران را تضعیف کند. برخی دیگر معتقدند که اصطلاحات کلیدی همچنان تعریف نشده‌اند و این امر به طور بالقوه منجر به ادامه دعاوی حقوقی خواهد شد.

نسخه سنا چه تفاوتی دارد؟

مجلس نمایندگان قانون شفافیت (CLARITY) را در ژوئیه ۲۰۲۵ در طول «هفته کریپتو» با حمایت دو حزب تصویب کرد.

کمیته بانکداری سنا بعداً قانون نوآوری مالی مسئولانه (RFIA) را معرفی کرد که بر اختیارات کمیسیون بورس و اوراق بهادار (SEC) تأکید دارد و مفهوم «دارایی‌های فرعی» را معرفی می‌کند. نسخه سنا به کمیسیون بورس و اوراق بهادار دستور می‌دهد تا آیین‌نامه DA را تدوین و تعریف «قرارداد سرمایه‌گذاری» را روشن کند.

مسیر پیش رو احتمالاً شامل آشتی بین چارچوب‌های مجلس نمایندگان و سنا است.

تیم اسکات، رئیس بانکداری سنا، اظهار داشته است که قانون‌گذاران قصد دارند تا 30 سپتامبر 2025 قانون ساختار بازار را تکمیل کنند.

قانون شفافیت (CLARITY) چه معنایی برای صنعت کریپتو دارد؟

در صورت تصویب، این قانون موارد زیر را در بر خواهد داشت:

• نظارت پراکنده را با طبقه‌بندی‌های قانونی جایگزین کنید.
• انتقال بخش زیادی از نظارت بر بازار لحظه‌ای به CFTC.
• مسیرهای مشخصی برای صدور توکن ارائه دهید.
• نحوه برخورد با حضانت و حسابداری ترازنامه را شفاف‌سازی کنید.
• مشارکت نهادی را از طریق شفافیت نظارتی تشویق کنید.

موسسات مالی سنتی ممکن است از قوانین شفاف‌سازی‌شده‌ی مربوط به نگهداری و کاهش ابهامات حسابداری بهره‌مند شوند. توسعه‌دهندگان به استانداردهای انطباق تعریف‌شده‌ای دست می‌یابند. صرافی‌ها با الزامات سختگیرانه‌تر سرمایه و نظارت مواجه هستند.

تأثیر این لایحه در نهایت به اصلاحات نهایی سنا و بودجه اجرایی بستگی دارد.

نتیجه

قانون شفافیت (CLARITY) دقیق‌ترین تلاش کنگره برای تعریف مقررات فدرال در حوزه ارزهای دیجیتال است. این قانون طبقه‌بندی دارایی‌ها را تعیین می‌کند، حوزه قضایی را بین SEC و CFTC تقسیم می‌کند، الزامات ثبت نام را برای واسطه‌ها اعمال می‌کند، استانداردهای ضد پولشویی را تقویت می‌کند و قوانین مربوط به نگهداری دارایی‌ها را روشن می‌سازد.

حامیان استدلال می‌کنند که تعاریف قانونی واضح، اتکا به مقررات مبتنی بر اجرا را کاهش می‌دهد. منتقدان این سوال را مطرح می‌کنند که آیا حمایت از سرمایه‌گذاران و منابع آژانس کافی است یا خیر. مذاکرات سنا مشخص خواهد کرد که آیا قانون نهایی با چارچوب مجلس نمایندگان همسوتر است یا یک مدل اصلاح‌شده را اتخاذ می‌کند.

آنچه که همچنان ثابت مانده، هدف این لایحه است: جایگزینی ابهام نظارتی با یک چارچوب فدرال تعریف‌شده که بر بازارهای دارایی‌های دیجیتال در ایالات متحده حاکم باشد.

منابع

• متن لایحه کنگرهقانون شفافیت بازار دارایی‌های دیجیتال ۲۰۲۵ (HR 3633)
• پیش‌نویس بحث کمیته بانکداری سناقانون نوآوری مالی مسئولانه ۲۰۲۵
• آرنولد و پورترشفاف‌سازی قانون شفافیت 
• کمیته امور بانکی، مسکن و شهری سنای ایالات متحدهافسانه‌ها و حقایق درباره قانون شفافیت